باز هم شب

سیاهی بلندی پهنا

گاه ستاره ای می درخشد

اما

درخشیدن جرعه کوچکی نور

آیا کمی از عطش ظلمت را کم می کند؟

خدایا در کجا گیر کرده ایم؟

راه گریزی هست آیا؟

امشب اما آسمان پر ستاره است

تو در کدام ستاره مانده ای؟

دیروز

صدایت که می کردم

شکفتنت را می دیدم

امروز

صدایت که کردم

تفره رفتی

سرگرمی

فردا

صدایت که می کنم

دیگر جوابی نمی شنوم

خسته شدی

این حقیقت دارد

سایه ها زیاد شده

                          تو مجالی بیاب

می خواستم بمانم

تو در این سایه ها

                          کلبه ای پیدا کن

کلبه ای زیر درخت

گرچه در سایه کم شده

باز هم سبز باشد

زیر هجوم تاریکی

                           با تو خواهم ایستاد

تو همیشه می مانی

تو....

ببخشید

                         باز هم خیالاتی شدم

آسمان آبی نیست

دریا آبی نیست

و شقایق ها چنان می گریند

                                         که به مرگ دلدار

و همه مردم شهر در پی زندگی اند

زندگی در پی چیست؟

                                 در پی بازی سرگرمی خود؟!..

                                 یا بازی با زندگی من و تو؟!..

آسمان تاریک است

                             زندگی هم گذران

امشب هم

مثل شب های دیگر

                         نه ستاره نه امیدی...

هوا تاریک است

دریا سیاه

              و آسمان تر

زمین از سکوت خدا بی صدا تر

هیچ نوری نیست

جز تک ستاره ی آسمان خوشبختی

پس بنگر

                به آن ستاره

و در آن دنیایی برای خود بساز

                                            تو هم می توانی خوشبخت باشی؟؟!!..