تبليغاتX
< آيا با لب هاي دوخته روزي خواهيم خنديد ..


آيا با لب هاي دوخته روزي خواهيم خنديد ..








امروز خواستم يكي از شعراي زيباي يكي از استادان خوبم جناب آقاي احمدي رو بذارم.

 

با من نمی توانی که نباشی

                 به تار مویی از تو آویزان میشوم

                  توی مغز سرت جا میگیرم

                  می خواهم مو به مو

                                          همه چیز را از ریشه برایت بگویم

که میدانم

             توی قفسه ی سینه ام جا نمی شوی

             از پشت میله های موازی برایم دست تکان می دهی

                                                               تکان بده تو میتوانی!

که تا میایم بگویم دوس...

                       دور می شوی که صدای زندانبان نزدیک است

که اگر تو بودی

                  پای پیاده به کوه

                              به بیابان

                              اصلا یخ میزدی که دلم خنک شود که تو

                                                      زیر عدسیت جا نمیشوی

شعله را کم کن

                      بیا که پشت گوشی از دهن میافتد

که اگر نیایی

                 باز هم بهار میاید

                                       مرا با خودش به گرمای تابستان می برد

نه

با من نمیتوانی که نباشی

تابوتم را کنار تار مویی از تو می خواهم

                            که دانه هایم را بریزم

                                                    از تو سبز شوم

                                                             قد بکشم

                              توی چشمهای تو آب بازی کنم

                               توی موهای تو چشم بگذارم

                               روی صورتیت

                                            دنبال مویرگی از قهوه بگردم

                                                                           که خواب از سرم می پرد

   که پرنده بال بال میزند

   که تا کی خدا

                     به این درخت های عمودی

                                                          میوه های کال میزند؟

که بیا

که اگر نیایی

                باز هم بهار میاید

                                       مرا با خودش به تابوت گرم تابستان می برد

که چشمم را که باز میکنم از باران

                                             ابر سفیدی مانده

                                                                       زیر سینه ی آسمانی از کلاغ

 

وبلاگشون كه مجموعه اي از شعرهاي زيباشون هست توي قسمت پيوندها قابل مشاهده است.

 

 

بارالها زيبايي ها زيادند.يادم بياور كه تو خواستي آنها را ببينم!!

 

+ نوشته شده در   ساعت   توسط ezrail  |